De punkrock scene in Brussel: een reis door de tijd

Cover of the first album of The Exploited, released in 1981

Hoe zit het met Punkrock in Brussel? Punk is een verpletterende aankomst in de muziekgeschiedenis. Opkomend uit de New yorkse undergroundscene, het movement begon in de Verenigde Staten, stak de zeeën over en vond volgelingen over de hele wereld. De veroverde gebieden waren gevuld met hun geluiden, beelden, cultuur en filosofie.

België bleef niet gespaard door de storm, en veel artiesten hebben daar het levenslicht gezien. In Brussel, zoals in veel andere steden, er zijn nog concertzalen, bars, platenzaken, waar het hart van de beweging blijft kloppen. In dit artikel, biedt Futurgrooves  aan om je uit om de tumultueuze reis van punkrock door de tijd te volgen. Vanaf zijn oorsprong, we zullen bekijken wat hij achterliet in zijn kielzog, tot de huidige gebeurtenissen in de hoofdstad.

Wat is punkrock?

De opkomst

We zijn in de jaren 70. Terwijl Punk rock in volle gang is over de hele wereld een club, op 315 Bowery in Manhattan, brengt de New Yorkse muziekscene in vervoering. In de achtergrond van de CBGB, dit is een plaats waar artiesten met inmiddels bekende namen regelmatig optreden. We kunnen er Patti Smith tegenkomen, die van de club haar hoofdkwartier heeft gemaakt en waarin ze tot in de late uurtjes speelt. Ze zal het spoedig gevolgd worden door een veelvoud aan groepen zoals: the Ramones, the cramps, the New York Dolls,… Ze spelen allemaal rock met bepaalde accenten. Zij zijn de pioniers van een onbekende beweging waarvan de impact, niet alleen muzikaal, zich zal uitbreiden naar verschillende sferen van de samenleving. Punk Rock was geboren, en uit de donkere zalen van CBGB en Max’s Kansas City, stond op het punt een lange reis te beginnen door de wereld en door de eeuwen heen.

The CBGB, mythical club of New-York, where we saw the emergence of the first manifestations of the Punk rock.

In 1976, wordt Malcom Mclaren een britse platenproducent de tussen persoon van deze New Yorkse ervaring. Punk rock II, wordt benaderd in het VK-Verenigd Koninkrijk en London wordt al snel de epicentrum van de movement.. Een nieuwe dynamiek, dat groepen ziet verschijnen zoals:  Sex Pistols, the Clash, the Damned. Oogverblindend, Punk begint Europa te veroveren, en verspreidt zich tot het bereiken van de grenzen van Australië, uit Nieuw-Zeeland, uit Zuid-Afrika of Brazilië.

Punkrock is in de eerste plaats muziek

In een tijd dat de markt de muziekscene veroverde, is rock een genre geworden voor het “Algemeen publiek “. De institutionalisering waarvan het het object is, manifesteert zich op een opvallende manier in de arena’s – deze gigantische concerten gebruikt om albums uit te roepen die zijn gefinancierd door multinationale. Punk wil zich met “pure” rock verzetten tegen de hoogdravende virtuositeit van de bombastisme beoefend door mainstream groepen met pure rock, vereenvoudigd en donderend van wie de korte stukken, ondersteund worden door luidruchtige muziek en geschreeuwde teksten. Het is ook de bedoeling dat , Punk heeft geen nood aan een groot aantal instrumenten.

Een elektrische gitaar, een basgitaar, een drums en een zanger, zijn genoeg om te fulmineren in kreten van protestteksten, vaak met een politieke inhoud, soms op zoek naar schandaal. 

Punk rock is ook een filosofie

De punkbeweging is belichaamd in diversiteit en aan kunsten van het levenssferen. Het is de uitdrukking van anti-autoriteit, verzet tegen de mainstream, en de verschillende vormen van een handelsmaatschappij, geglobaliseerd, gestandaardiseerd, en, algemener van de rebellie van jongeren die in opstand komt tegen sociaal onrechtvaardig en gevuld met status quo. Punk pleit dus voor een terugkeer naar authenticiteit, naar de lokale scene, en wordt Gerepresenteerd door kleine platen labels  en onafhankelijke distributie. De promotie van de beweging wil bevrijd worden van de massamedia, en wordt gedaan via Fanzines, deze tijdschriften zijn gemaakt door liefhebbers voor andere liefhebbers.

Punk, wordt ook verwezen naar doe-het-zelf – Do It Yourself, beweren dat het niet nodig is om een getrainde artiest te zijn in de beste academies om zijn artistieke kracht te demonstreren. Daarvoor, heeft iedereen die de capaciteit om een ​​culturele acteur te worden. Bijgevolg, het is genoeg om het te willen en vol woede het avontuur aan te gaan. Punk, is een uitnodiging voor het objectstatus te veranderen in het vak geschiedenis.

The slogan No Future was popular within the Punk movement. It is taken from the song God Save The Queen by the Sex Pistols

Legacy

Punk heeft een erorm impact in de muziekwereld. Eerst gezien als een bedreiging, het had deze functie van socialisatie die nieuwe identiteiten creëerde. De groeiende invloed van de beweging gaat gepaard met een verandering in de structuren van het dagelijks leven. De getuigen van de opkomst van nieuwe interpretatieve kaders die zo veel vruchtbare gronden waren voor het ontstaan ​​van nieuwe waarden, nieuwe oordelen en redeneringen, en die zich vertalen in unieke individuele en collectieve praktijken. Er was een verschuiving in de westerse geschiedenis: Punkrock had zojuist nieuwe codes gedefinieerd, om de grenzen van zeden opnieuw te trekken.

Zoals de meeste bewegingen die eraan voorafgingen, de rage voor de punkcultuur is afgenomen. Het zal herboren worden onder de impuls van een tweede golf rond het begin van de jaren 90. Het planetaire succes van Nirvana, grunge-groep, zag een terugkeer van rock naar de voorkant van het podium. Dit nieuwe trend gunstig voor punkrockartiesten, zoals Green Day, Good Charlotte, the offspring en Rancid.

It was Nirvana's album Nevermind that put rock back on the map
Green Day adopted many musical and visual elements of Punk. Here, Mike Dirnt.

Deze opkomende groepen verkochten meer albums dan alle andere punkgroepen uit de jaren 70, dit leid tot aan een debat binnen de beweging. Zelfs zoals de punkfilosofie deed de nadruk op authenticiteit en afwijzing van de mainstream, planetaire sterren kwamen op, met alle symbolen van dit universum. Een interne spanning hield veel kunstenaars bezig oscilleren tussen de wens om hun muziek aan zoveel mogelijk mensen bekend te maken, en om op lokaal niveau te blijven. Punk was vaak een integraal onderdeel van de cultuur.

The U.K. Subs, British punk rock band from London

Ondanks deze ontwikkelingen en de wijdverbreide overtuiging dat Punk rock zou gecorrumpeerd zijn door de handelsindustrie, heeft de undergroundscene nooit opgehouden te bestaan. U. K. Subs, een groep van de eerste Britse omwentelingen, nog steeds actief vandaag, is hier een sprekend voorbeeld van. In de continuïteit van de jaren zeventig, behoudt punkrock zijn invloed op protestmuziek en lijkt zijn hectische koers te kunnen voortzetten zolang er een verlangen naar rebellie is. Zo vat Dick Lucas het samen in de documentaire Punk’s Not Dead:

“Het feit dat punkrock blijft bestaan ​​en zal blijven voortbestaan, is een bewijs van wat punkrock doet voor al zijn fans, het bruist van dynamiek, energie, woede of liefde […] Het is deze dynamiek die de reïncarnatie van punkrock keer op keer opnieuw creeërt. “

En België?

Wat de rest van Europa betreft, heeft de punkgolf België grotendeels overspoeld. Zo zien we de opkomst van groeperingen van de beweging in 1976 in Antwerpen, Luik, Namen en Brussel.

Het legendarische concert van Patti Smith in een ULB-campus, vormt een grandioos uitgangspunt. Daarna, zijn veel mensen beginnen te dansen op the Ramones of the Clash in Brusselse clubs zoals Le Canotier. Een eclectisch panel van groepen performeert variërend van Belgische groepen zoals Hubble Bubble, tot Amerikaanse groepen afkomstig van CBGB. Toen zag de hoofdstad de opkomst van zijn legendarische club, de Rockin’Club, in the foundations of Forest National. Het is in deze zaal van 200 mensen dat amateurs en professionals hun liefde voor punkrock uitdrukken,  voor uitzinnige menigten die gretig zijn naar pogo

Uit deze onrust ontstaan ​​groepen made in Belgium zoals Chainsaw en the kids.

A Rockin'Club membership card

Het Grachtenbuurt was van groot belang bij de ontwikkeling van alternatieve rock. Het was een plek waar sinds de jaren 70, artiesten hun eerste optredens maakten.

De deïndustrialisatie van fabrieken en hangars verspreid aan de oevers van het kanaal gaven aanleiding tot een veelvoud aan uitzonderlijke ruimtes tegen lage prijzen. Dit trekt een ondergrondse artistieke activiteit aan die financiering nood heeft.

De Brusselse scene vandaag?

Aerial view of the Willebroeck canal, a path of industrial development in the 19th century

Daarbij,  is aan de rand van het kanaal bij Willebroek dat vandaag een van de hoogste punkrockplekken in Brussel te vinden is. De Magasin4 werd opgericht in 1994, wanneer een punkband in het verleden besloot te investeren in het gebouw in de magasin straat nummer 4.. Zonder externe financiering, werd de concertzaal meermaals bedreigd. Ze werden gedwongen te verhuizen en bevindenen zich momenteel aan de Avenue du Port, terwijl het oppervlak is verdrievoudigd, met de steun van de stad Brussel. Het concertzaal zet de nadruk op punk, maar programmeert een punkgroepen zoals psychedelica, ambient, industrial,… Zoals te zien is op de homepage, de instelling heeft de pandemie overleefd en viert dit jaar zijn 25-jarig jubileum.

In werkelijkheid, blijft de Belgische punkscene actief. Onder de populaire bands, kunnen we sommige punkartiesten zoals Pink Room, Kookaburra, Baya computer of Nervous shake citeren. Als Magasin 4 de meest emblematische plek is van de huidige Brusselse punkrock, kan je het op veel andere plaatsen horen. We hadden de VK kunnen noemen – Vaartkapoen  waarin een alternatief muzikaal programmatie wordt voorgesteld. De Café Central,  de Halles van Saint-Gery of bij de Yellow Cobra, in de Marollen, die elk hun eigen scene hebben. Of, in de Brasserie de la Source, aan Tour en Taxi en evenals aan de Mule in het hart van Schaarbeek.

pink room

Daarbovenop, houdt een aantal tussen platenzaken en de beweging levend, zoals de 72 records, in Midi straat. En dan, net als bij klassieke rock’n roll, is het een stijl die de interesse kan wekken van iedereen die een van deze concerten komt bijwonen, soms op een festival, soms in een grote Brusselse zaal.

Het undergroundse karakter van Punk blijft echter levend, en blijft zich op verschillende plaatsen uiten, waar onbekende artiesten hun instrumenten laten gillen op concerten. Is roamen de prijs betalen om de puurste authenticiteit te behouden? Is Nomadisme in plaats van institutionalisering? Of anonimiteit in plaats van bekendheid? 

Misschien is dat ook de punkgeest.

Aleksander Vinter : De meest productieve kunstenaar van de electronische scene

Aleksander Vinter, alias Savant, is geen gewone electro-artiest. Geboren in Oslo, Noorwegen. Hij is autistisch met het Asperger syndroom. Bovenal is hij een van de meest productieve artiesten die we kunnen vinden. Sinds zijn debuut in 2009 heeft hij vierendertig albums uitgebracht, twintig EP’s, tweehonderd zes singles, negentien mixtapes. Een eindeloze en eclectische discografie die de overgrote meerderheid van de elektronische genres overkoepelt. Volgens hem heeft hij sinds zijn jonge leeftijd meer dan 11,000 nummers samengesteld.

Aleksander Vinter picture

Savant, het syndroom achter de artiestennaam

Aleksander Vinter lijdt aan het Asperger syndroom, een vorm van autisme. Hij heeft zijn handicap nooit verborgen en spreekt er openlijk over in een interview.

“Mijn jeugd was echt bijzonder. Ik ben autistisch en zweef door het leven als … een wolk. Voor mij ben ik geen kunstenaar, maar eerder een camera die in de lucht zweeft en zijn tijd besteedt aan het observeren van alles en nog wat.

“Ik maakte me geen zorgen over de mensen, ik wilde alleen maar spelen met mijn speelgoed, muziek maken, op men toetsenbord spelen, opnemen op tapes en dit sinds ik vier jaar oud ben.”

Hij werd gediagnostiseerd met het Savant syndroom door verschillende artsen. Het is een zeldzame aandoening die sommige mensen met autisme kan treffen, die een gebied van competentie en uitmuntendheid ontwikkelt dat contrasteert met de beperkingen als gevolg van hun handicap. Aleksander Vinter ontdekte dit toen hij nog maar een kind was, na een paar weken in het ziekenhuis testen te hebben afgelegd. Hij ging door enorm aantal tests, veelvoudige scanners, om de artsen zijn hersenen te laten bestuderen. Dit verschil komt, in zijn woorden, tot uitdrukking in de manier waarop hij kunst waarneemt. “het is alsof mijn muziek vormen neemt, die voor mij zinvol zijn.”

Hij beschrijft de ontdekking van dit syndroom als een openbaring. Hij besluit zijn verschil te accepteren en helemaal te investeren in wat hem fascineert, muziek. Hij maakte van zijn verschil een kracht en nam de naam van zijn syndroom aan als artiestennaam: « Savant ».

Een artiest met een eclectische discografie

Zanger, gitarist, piano en vele andere instrumenten, Aleksander Vinter is een ervaren muzikant. Hij zegt dat hij beïnvloed is door een verscheidenheid aan genres, van jazz tot blues, videogamemuziek en 8-bits muziek. Deze verscheidenheid aan invloeden wordt zeer duidelijk gevoeld als je zijn discografie beluisterd.

Elk album presenteert een zeer gemarkeerd thema dat zijn muziek in een zeer nauwkeurig universum transporteert.
Slasher (2018) verwijst naar de gouden eeuw van horrorcinema van de jaren zeventig’, ZION (2014) richt zich op oosterse invloeden, Protos (2014) is op zich een ruimte-opera en zo moet hij ook beluisterd worden. Cult (2013), doet ons denken aan kerkmuziek met zijn heilige melodieën en Alchemist (2012) is een parel waarin klassieke muziek, circus en piraatliederen worden vermengd. Een intrigerende cocktail die tot op de dag van vandaag nog steeds een van zijn populairste albums is. We vinden door zijn discografie nog steeds de elementen die de Savant sound kenmerken, namelijk gitaarriffs en 8-bit souds die zich mengen met de unieke invloeden van elk album.

Aleksander Vinter album covers of Protos (2014), Cult (2013) and Alchemist (2012)
Album covers van Protos (2014), Cult (2013) and Alchemist (2012)

Aleksander Vinter is geen anoniem, maar is vaak gemaskeerd als hij live optreedt. Savant is een extravagant en kleurrijk personage dat vaak op de covers van zijn albums aanwezig is. Hij draagt regelmatig een Guy Fawkes masker, een verwijzing naar de film V voor Vendetta.

Aleksander Vinter is een unieke artiest. Zijn discografie is net zo eclectisch als onevenredig. Elk album is een uitnodiging om te reizen, elk keer in een ander universum. Hij is ook een buitengewoon en extravagant personage, een echte muziekliefhebber die van zijn handicap een kracht heeft gemaakt.

Credits: Léo Marchandon

CREVETTE RECORDS: FEEDBACK VAN DE DISTRIBUTEUR, RECORDS SHOP & BRUSSELSE LABEL

Het Futurgrooves-team legt de schijnwerpers op de medewerkers en artiesten die het mogelijk maken om The Void Project label en futurgrooves te laten groeien. Vandaag zijn we op bezoek bij Pim en Jakob van Crevette Records, de officiële distributeur van het Void Project in België en in het buitenland. Focus op de Brusselse elektronische muziek platenwinkel: Crevette Records.

Crevette Records: wie zijn ze?

Crevette Records is vooral een prachtig duo dat besloot een plek te creëren die gewijd is aan elektronische muziek die in Brussel nog niet te vinden was. In 2016 vindt Pim zijn geluk niet in termen van muzikale smaken in de hoofdstad. Hij besloot het Crevette Record-avontuur te beginnen door een platenwinkel aan te bieden die zich richt op elektronische muziek in de brede zin van het woord. Het was een beetje later dat Jakob met hem kwam werken aan de ontwikkeling van Crevette Records distributie. In slechts 5 jaar tijd heeft Crevette Records zich gevestigd als de plek om te zijn voor underground elektronische muziek in de Belgische hoofdstad.

crevette records logo

Crevette Records: wat is het?

Crevette Records is een vinyl platenwinkel, maar niet alleen! Het Crevette Records project heeft eigenlijk veel rollen binnen de muzieksector: Label, platenwinkel en distributeur. Crevette Records is een ware showcase van de Brusselse scene en is de schakel tussen de artiesten van de hoofdstad en platenwinkels over de hele wereld. In feite is de kracht van Crevette Records het verbinden van professionals en individuen, zowel op lokaal als internationaal niveau. De records shop biedt een ontmoetingsplaats waar muziekliefhebbers elkaar kunnen ontmoeten, delen en muziek kunnen ontdekken. “Het heet een “platenwinkel”, maar in werkelijkheid is het “winkel” slechts een klein deel van Crevette Records. De sociale functie is zeer belangrijk,” legt Pim uit.

Crevette Records: Waar is het ?

Als je door de karakteristieke wijk van de Marolles wandelt, zal het onmogelijk zijn om de groene vitrine en de roze garnaal van de platenwinkel te missen, ontworpen door kunstenaar en tattoo artiest  Lea Nahon. “We kozen voor de wijk Marolles omdat het een plek is waar ik van hou, en toen ik deze winkel bezocht, wist ik dat dit het was!”, verklaart Pim. “En wat geweldig is aan de Marolles is dat alles op zondag open is en op maandag gesloten is, wat perfect is voor de DJ’s,” voegt Jakob toe.

crevette picture technics mk2
crevette picture shop
crevette picture front window shop

Als je de deur van de platenzaak openduwt, zal het Crevette-team je (uiteraard) verwelkomen in muziek, in een intieme setting, waarin groen en industrieel decor worden vermengd. Met zijn 4 luisterstations, is de winkel echt goed doordacht om uw “toekomstige” favoriete nummers te vinden en te beluisteren. Clauset & Dekeyser, een bekende vakman uit de Brusselse elektronische scene, heeft de winkel opgezet.

Crevette Records: voor wie? Wat vind je er?

Crevette Records richt zich op iedereen met geavanceerde elektronische muzikale smaken, maar je vindt er ook disco, Afrikaanse muziek, jazz, soul en hiphop. Met meer dan 10,000 platen richt Crevette Records zich op een diverse clientèle met één ding gemeen: De liefde voor muziek. “Onze klanten zijn net zo divers als onze recordvoorstellen,” aldus Pim. «In feite is de winkel gericht op elektronische muziek in de brede zin van het woord, we bieden niet alleen dancemuziek, we bieden muziek die op elk moment kan worden beluisterd», voegt Jakob toe. Crevette Records begon met een cliënteel van DJ’s, maar vestigde zich uiteindelijk als een ontmoetingsplaats voor zowel verzamelaars als niet-geïnitieerde. “We zien kinderen, senioren, dj’s, toeristen… het gaat van 5 tot 75 jaar!” Zegt Jakob. “En het is echt beter dan het hebben van slechts één soort profiel dat er komt.” Voegt PIM toe.

Crevette Records ondersteunt ook de lokale en internationale underground scene door records die net van de pers zijn aan de distributie voor te stellen. Crevette Records is meer dan een platenwinkel die nieuwe records aanbiedt zoals de The Void Project (VP004) of het nieuwste EP van de Hoot-label, maar hij zorgt ook voor de distributie van lokale label Basic Moves.

Crevette Records: Plannen voor de toekomst?

Sinds bijna een jaar zijn Pim en Jakob de uitbreiding van hun distributienetwerk aan het plannen en hebben besloten bijna 10 extra lokale labels te ondersteunen. Er is ook nieuws gepland voor de webshop, maar dit blijft een verrassing «we hebben aan veel zaken gewerkt, die binnenkort het licht van de dag zullen zien» besluit Pim.

Crevette Records: Feedback

The Void Project en Crevette Records zijn nauw verbonden door een samenwerking die niet klaar is om te stoppen. Professionalisme, vertrouwen en gemeenschappelijke passie, The Void Project was in staat om grenzen te overschrijden dankzij het uitzonderlijke werk van Pim en Jakob. VP004 zal binnenkort in de platenwinkels zijn, en we hopen dat deze binnenkort wereldwijd beschikbaar zullen zijn dankzij de officiële distributeur van The Void Project: Crevette Records.

KOMPO: FEEDBACK VAN DE BRUSSELSE PRODUCER & COMPONIST

Het Futurgrooves-team legt de schijnwerpers op de medewerkers en artiesten die het mogelijk maken om The Void Project label en futurgrooves te laten groeien. Kompo, producer van elektronische muziek uit Brussel verwelkomt ons voor een interview. Producer van Transsylvanië Express en Space Travel samen met A.G voor het derde EP van het Void Project, ontmoet een nieuwsgierige en buitengewoon kunstenaar.

Kompo: een verrassende artiest

Kompo, producer uit Brussel, biedt een onthutsend universum vol muzikale ervaringen. Het is door de tijd te nemen om zichzelf te perfectioneren dat Kompo langzaam de kleine wereld van de Brusselse minimal scene is binnengekomen. Omringd door rock- en punkliefhebbers is het geleidelijk aan dat deze singular producer en componist naar de DJ booth van de Zodiak is geraakt. Het was toen hij Para One ontdekte dat Kompo voor het eerst geïnteresseerd werd in elektronische productie «het is echt de eerste artiest die mijn nieuwsgierigheid pikte, het maakte dat ik muziek wilde produceren, ik vroeg me echt af hoe hij het deed». Sindsdien componeert en produceert Kompo aan een hectisch tempo. Een echte analog en modulair geek, het is met een onverzadigbare nieuwsgierigheid dat hij steeds meer sonoriteit onderzoekt om minimale, experimentele en onverwachte tracks te produceren.

Kompo: Ontdekking van de Brusselse minimale scène

Kompo produceert al bijna 10 jaar, maar het is pas in 2018 dat hij zijn allereerste EP uitbrengt « Monfidelfido » op Black Wall Records. Dit EP bestaat uit 3 tracks en mengt minimale en experimentele vibes. Het laatste track is een featuring met Herton.

Dit project is geboren dankzij kompo’s eerste mix opportuniteiten in de Brusselse nachtwereld, vooral in de Zodiak, “Het is door het betreden van deze scène – “waarvan ik dacht dat het een grote wereld was – dat ik het team van Black Wall Records kon ontmoeten” legt hij uit. Dit techno-georiënteerde Brusselse label wilde iets nieuws aanbieden, het is dus heel natuurlijk dat ze zich voor dit 100% minimal EP tot Kompo gericht hebben.

Kompo: Doorheen de ontmoetingen

Kompo is actief in een tal Brusselse underground projecten, uitgevoerd door acteurs zoals het Beatronic  collectief of de Zodiak club, “ik ben niet officieel in residentie met de Zodiak, maar ik voel me betrokken omdat het als een grote familie is” zegt hij. Kompo is verrassend en nieuwsgierig: Hij is altijd enthousiast voor nieuwe ontmoetingen, «zelfs als een ontmoeting niet noodzakelijk leidt tot een samenwerking, is het altijd interessant om te ontdekken hoe anderen muziek produceren, het staat me altijd toe om meer te leren” verklaart hij.

Sommige ontmoetingen leiden tot echte muzikale hartstochten, zoals bij A.G met wie hij twee tracks voor The Void Project produceerde en met wie hij zijn nieuwste project op Dim Sum Records deelt: Kepler 156. Deze twee artiesten vullen elkaar aan, zowel in hun benadering van muziek als in hun respectievelijke set-upvoor een paar maanden, hadden A.G en ik bijna dezelfde set-up, dezelfde passies en het was leuk om een nummer in mijn studio te beginnen en het in zijn studio af te maken.” legt hij uit.

Kompo: Een nieuwsgierige artiest met ongecomplexeerde producties

Kompo wacht niet, om steeds meer nieuwe sounds te ontdekken van een steeds bredere universum. Hij heeft onlangs een modulaire aangeschaft die hij al beheerst, ondanks de complexiteit van de bediening van deze machines tussen hen. Kompo voedt voortdurend zijn passie voor muziek en aarzelt niet om de gevestigde orde van het minimal te doorheen schudden. Zijn titel Swarti feat. With Gaouta onder het label Fixed:Composite is het onweerlegbare bewijs hiervan, een track dat Arabische zang en minimal mengt. Voor de rest moeten we een paar notities van klarinet verwachten, een instrument dat Kompo leert spelen.

Kompo: Feedback

Dus wat mogen we verwachten van de Brusselse artiest Kompo? Dat is een vraag die het Futurgrooves-team niet kan beantwoorden. Kompo is een ontdekkingsreiziger van de geluidswereld, die er niet genoeg van krijgt, enthousiast voor nieuwe muzikale ervaringen. In een woord: Een artiest die je zonder matiging moet volgen!

ELZO DURT: FEEDBACK VAN DE BRUSSELSE GRAFISCH ONTWERPER

Het Futurgrooves-team legt het licht op de medewerkers en kunstenaars die het mogelijk maken het label Void Project te laten groeien. Maak kennis met een iconische Brusselse kunstenaar: Elzo Durt. De grafisch illustrator, ontwerper en auteur van de laatste 3 covers van The Void Project verwelkomt ons in zijn workshop voor een interview. Overzicht van de carrière van Elzo Durt en zijn passie voor muziek.

Elzo Durt : zijn background

Elzo Durt, een symbolische Brusselse kunstenaar van het underground scene, hij is een meester in de psyche & punk-kunst. Elzo is een fan van collage en gebruikt illustraties uit art nouveau, art deco, 19e-eeuwse gravures, nieuwe strips of popillustraties uit de jaren zestig en tachtig om ze te sublimeren door ze te assembleren volgens zijn wensen en orders van klanten.

Voor Elzo begint het allemaal bij het ERG (Institut de Recherche Graphique) waar hij in 2003 als grafisch ontwerper afstudeerde. Vervolgens opende hij zijn eigen galerie en uitgeverij Plin tub’ in Recyclart. Plin tub’ was de logische voortzetting van zijn eindwerk voor de erg, waarin beeldende kunst, publicatie, communicatie en muziek werden gemengd. Plin tub’ was volgens Elzo Durt het hol van vrijheid en ruwe kunst.


In bijna 20 jaar carrière heeft Elzo Durt gewerkt voor zowel muzikanten en labels, als voor media, collectieven en merken als Carhartt, Arbor Snowboards, le Recyclart, Voxer, Born Bad Records, The Oh Sees, Magnetix, La Femme, Laurent Garnier, Le Monde, La Libre, etc. Zijn werken zijn tentoongesteld van Europa, tot aan de Verenigde Staten.

Gepassioneerd door muziek, hij is ook DJ en mede-oprichter van de labels Teenage Menopause en Drink And Drive.

Elzo Durt is dus een onvermijdelijke kunstenaar, van de Belgische scene het is met altijd meer creativiteit dat hij zijn kunst tot zijn ambacht heeft gemaakt: laten we even terugkeren op zijn werk en zijn passies.

Elzo Durt: Het verleden moderniseren

Elzo Durt baseert zijn werk op illustraties omdat hij niet tekent. In zijn volle kennis van zijn bronnen werkt hij al zijn documenten numeriek om in precisie en vrijheid te winnen op het niveau van formaten en creativiteit wat hem bijvoorbeeld in staat stellen groot stukken te maken. Als je goed kijkt, zou je kunnen denken dat Elzo Durt een grens trekt tussen het verleden en het heden door zijn verlangen om het oude te moderniseren, “het idee is om moderne beelden te maken uit oude beelden. Ik pak graag leuke dingen uit het verleden op en speel op in de grens van dat thema.

Zijn kleurrijke en verwarrende universum mengt vreugdevol morbide en soms trash voorstellingen, terwijl de effectiviteit van zijn boodschappen behouden blijft. Zijn werken belichamen vandaag de dag een bepaalde vorm van surrealisme door de ontmoeting van verschillende tijdperken en universum. “Aan de ene kant beïnvloedt Surrealisme mij en aan de andere kant is het een kant die ik wil verdedigen, misschien omdat ik Belg ben.”, legt hij uit.

Elzo Durt: grafisch ontwerper door zijn liefde voor muziek

Elzo Durt’s liefde voor muziek was een van de redenen waarom hij begon te werken in grafisch ontwerp. Deze wereld heeft hem altijd aangetrokken en hij wilde er deel van uitmaken. Fan van punk en rock, hij doet geen kant in termen van muzikale smaken!

Vanaf zeer jonge leeftijd werd hij geschud door rockmuziek dankzij zijn vader “het eerste record dat ik kocht was London Calling from the Clash omdat mijn vader naar hen luisterde”, legt hij uit. Het is heel natuurlijk dat hij op de weg van rock’n’roll met een eerste echte muzikale slag door kwam dankzij Nirvana, “dit is de allereerste band die aan mij toebehoorde, ik was 11 jaar oud en het was een grote klap, en het is nog steeds zo. Het is een goede klap!” zegt hij.

Sindsdien heeft Elzo Durt kunnen samenwerken met zijn favoriete bands zoals Magnetix, Frustration, The Oh Sees, Jack Of Hearth.  «werken voor je favoriete bands is de Heilige Graal, echt te gek! Voor Frustration heb ik nog nooit de cover van het album kunnen en ik droom ervan!”. In deze kleine underground wereld legt hij uit dat het allemaal om de sociale relaties en ontmoetingen gaat. Misschien is dat zelfs waarom hij ervan houdt.

En hoe kunnen we over Elzo Durt en muziek praten zonder Born Bad Records, Teenage Menopause et Drink And Drive te benoemen?

Born Bad Records is het verhaal van een ontmoeting, een passie voor muziek en een vriendschap. Hij werkte lange tijd samen met JB – Jean Baptiste Guillot – en produceerde talloze recordcovers. Zijn psyche & punk universum paste perfect bij de explosieve identiteit van het Parijse label.

Hierna kwam  Teenage Menopause, zijn eerste label opgericht met zijn partner in de crime: Froos. Bij Teenage Menopause vinden we postpunk, garage, grunge, cold wave en andere niet-classificeerbare stijlen. “Teenage Menopause is een beetje zoals het kind van Born Bad, dat ons veel heeft beïnvloed en ik ben er erg trots op,” zegt hij. Teenage Menopause is een avant-gardistisch label dat het resultaat is van een mooie vriendschap en mooie feesten!

In 2020 richtte Elzo Durt Drink and Drive op met zijn vriend Valentino Sacchi, omdat hij zijn weg niet kon vinden in en rond Teenage Menopause, “Het was onmogelijk om te stoppen en ik wilde terugkomen op iets wat meer punk en brutaal was. We zijn dus begonnen met Valentino, het is veel minder pro dan Teenage Menopause,” zegt hij. Voor Elzo is Drink and Drive een manier om deel uit te blijven maken van een scène en om plezier te hebben zonder er te serieus over te zijn “we willen alleen maar records maken, lawaai!” legt hij uit. Dus wat kunnen we verwachten met Drink and Drive? Tot nu toe is er een Lo-Fi punk compilatie van Belgische bands in productie.

Elzo Durt: feedback

Auteur van de laatste 3 covers van The Void Project, Elzo Durt is een essentiële, nauwkeurige, luisterende kunstenaar die zich liet verleiden door het avontuur van het werken met een electro label met House & Minimal tints. Tenslotte de samenwerking The Void – Elzo is een mix van professionaliteit, nederigheid en trippy covers! Als het past, waarom niet?

Maison Records : Feedback van de Brusselse platenwinkel

Het Futurgrooves and The Void Project-team legt de licht op de medewerkers en kunstenaars die het mogelijk maken voor het Void Project om door te groeien. Vandaag hebben we afspraak met Pierre-Antoine en Thomas, de oprichters van Maison Records. In een ontspannen en lumineuze sfeer geven de twee Brusselaars van adoptie ons hun levenspad en hun toekomstige projecten.

Maison Records : wie is dat ?

Vijf maanden geleden besloten Pierre-Antoine (P-A) en Thomas de verveling van de lockdown te doorbreken door Maison Records, te creëren, een tweedehands platenwinkel die zich richt op elektronische muziek en House uit alle windstreken. De twee Fransen uit Montpellier (Thomas) en Lille (P-A) werken in de horecasector en zijn ook festivalorganisatoren die een paar jaar geleden in de Belgische hoofdstad zijn geland. Met het einde van hun activiteiten begonnen de jongens van La Petite Sœur aan het avontuur Maison Records.

Maison Records : waar is het ?

Dit gastvrije en humoristische duo heeft ervoor gekozen om hun hoofdkantoor van elektronische muziek op te richten in een glazen dak, op de tussenverdieping van  Supermarket, een bedrijf dat lokale makers ondersteunt. Supermarket en Maison Records, verenigd op één plek, ondersteunen Belgische kunstenaars op hun eigen manier, ze delen niet alleen maar één plek: Onze projecten matchen omdat supermarket alleen werkt met Belgische of Europese ontwerpers. Als het verder gaat, zullen het fairtrade-bedrijven zijn.” , zegt p – A. „we maken ook deel uit van het duurzaam denken in de zin dat we een tweedehands winkel zijn, we geven een nieuw leven aan collecties die slapend zijn en waarvoor de eigenaars niet langer een nut hebben.” , steunt Thomas. Maison Records is daarom een avontuur dat voortkomt uit een combinatie van passie en vriendschap! Maar wat vinden we daar, wie ontmoeten we er ?

Maison Records: Voor wie en voor wat ?

Op weg naar Maison Records zal het niet ongewoon zijn om nieuwsgierige muziekliefhebbers tegen te komen, maar je zult vooral DJ’s tegenkomen ! Wanneer je de mezzanine opgaat, betreed je de goldmine van de maxi 45 rpm in, disc-formaat dat oorspronkelijk bedoeld was voor DJ’s en hun mixen. Dit is het voor de vorm! Wat de inhoud betreft, is Maison Records een goudmijn van elektronische muziek, met een gevoelige voorkeur van Thomas en P-A voor house music. We houden erg van garage, er is heel veel U.K. Hier vind je alleen dansende muziek, die gemaakt is voor te mixen, synoniem van feest. Dit is ons standpunt, het is nog steeds zeer subjectief. Het idee was echt om iets te doen dat ons representeert,” zegt Thomas. Om hun collecties samen te stellen luisteren de twee muziekliefhebbers naar de requests van de liefhebbers: “Om de platen te selecteren vertrouwen we op de verzoeken, op wat we al hebben verkocht en op onze smaak.” , verklaart P – A.

Naast de tweede hand zijn er ook nog enkele lokale producties te ontdekken, zoals de producties van het Hoot label en The Void Project. Het duo is geneigd iets nieuws voor te stellen en roept op tot steun voor Belgische kunstenaars: In eerste instantie is een van onze zeldzame condities om iets nieuws voor te stellen, de conditie dat het voorstel van Brusselse labels komt. Het is niet lang geleden dat we in Brussel gevestigd zijn, als we de Belgische scène kunnen steunen en promoten, kom dan allemaal!” ze zeggen.

Toen het werd geopend, bracht Maison Records 400 records per week binnen, maar sindsdien zijn de bakken gevuld en is de selectie kieskeurig geworden. Over de records «we worden veel selectiever, we brengen alleen maar wat we leuk vinden en wat verkoopbaar is in», benadrukt P-A.

Maison Records : plannen voor de toekomst ?

Aanvankelijk wilde het duo beginnen met het creëren van een label en vervolgens een platenzaak, maar gezien de situatie was dit project in deze volgorde niet haalbaar. Nu Maison Records is gecreëerd, bereiden Thomas en P-A zich voor het maken van een label: Mezzanine Records. Bovendien verhuist Maison Records, vanaf april 2021, of liever het project wordt uitgebreid met een extra ruimte gewijd aan elektronische muziek, altijd in de supermarket.

Maison Records, the feedback

Maison Records en The Void Project hebben elkaar ontmoet dankzij hun passie en gedeelde wens om de lokale scène te promoten. Het Futurgrooves-team is dan ook blij te hebben gehoord over dit prachtige duo dat kwaliteit en nederigheid combineert in hun muzikale voorstellen. Maison Records is een mezzanine die vergelijkbaar is met een goudmijn voor muziekliefhebbers en is zonder twijfel een essentiële platenzaak van de Brusselse elektronische scene. Eén woord van het team : stay tuned !

ALBUM VAN DE MAAND : ACTS OF REBELLION – ELA MINUS

In oktober 2020 bracht Ela minus, percussionist met analoge producties als handelsmerk, haar album «Acts of Rebellion» uit. Dit album met gevoelige, dansende en opstandige geluiden ging niet onopgemerkt binnen het Futurgrooves-team. Recensie van het album «Acts of Rebellion» voor dit eerste artikel van de serie «Album of the month».

ella minus with her musical gear

Ela Minus : Van percussie tot analoog.

Ela Minus, bracht haar eerste album « Acts of Rebellion » uit in oktober 2020. De jonge muzikant, componist en producer van Colombiaanse afkomst is vandaag de dag gevestigd in Brooklyn. Gabriela Jimeno aka Ela Minus is altijd door muziek gewiegd. Ze debuteerde in Colombia als drummer in haar hardcore punkband: Ratón Perez. Vervolgens verliet ze haar geboorteland om percussie te gaan studeren aan het prestigieuze Berklee College of Music in de Verenigde Staten. Eenmaal de percussies beheerst, zal de elektronische muziek van Boston nachtclubs de nieuwsgierigheid van Ela minus opwekken die aan een Master in elektronische productie en ontwerp zal beginnen. Deze jaren lieten haar ook toe om verliefd te worden op Jazz en analoge synthesizers. Vandaag de dag legt Ela Minus een verbluffend verband tussen punk, jazz, pop en Electro.

Ella Minus Vinyl Cover

Acts of Rebellion: rebellerend en gevoelig

Haar nieuwe album ‘Acts of Rebellion’ wordt getint door moderne en retro klanken die de realiteit van 2020 weerspiegelen: Een uitnodiging om het verboden te trotseren in tijden van pandemie. Tussen pakkende beats die de beste clubs waardig zijn en opzwepende geluiden, maakt Ela Minus de verheerlijking van opstand door kleine gebaren van het dagelijks leven.

Het is met «N19 5NF» dat Gabriela ons uitnodigt om een reis te maken tussen instrumentale tracks en beknopte teksten die een realiteit beschrijven die ons gemeen is. « They told us it was hard, but they were wrong » Ela Minus nodigt ons vervolgens uit om onze relatie met het verbod te heroverwegen. Hoog, repetitief, kalmerend, deze titel is de demonstratie van een toestand van lethargie die niets onoverkomelijk heeft.

Ela minus opent zich voor ons op met een ontroerend franchise via de titel « el cielo no es de nadie ». Met deze titel, gaat ze terug naar haar moedertaal, de teksten worden door een pakkende beat worden gedragen. Een zachte stem, verontruste adem, sentimentele tekst en openhartige bassen, Ela Minus stelt zich zonder omweg. Na de melancholie komt de opstand met « Megapunk », als een ontwaking, een klap, deze titel brengt ons terug naar clubs, lichten en eindeloze nachten.

Als een modderige en vage morgen markeert « dominique  » een nieuwe dynamiek, die van introspectie, van het ondervragen van een wereld die velen niet meer begrijpen. Het is door het mengen van haar moedertaal: Spaans en het Engels dat Ela Minus een manier heeft gevonden om haar passie over te brengen, op een ritme dat niettemin pakkend, zelfs avontuurlijk en vrolijk is.

Ella Minus performing live

De introspectie fase is achter ons, Gabriela pakt dan de kwestie van interpersoonlijke relaties aan in een waarneembare, elektronische, koude en uiteindelijk geruststellende chaos met de instrumentale titel « let them have internet » en met « Tony ». Dit tweede stuk komt snel aan, wekt ons op een rebelse toon! Uiteraard wordt het einde van het album Acts of Rebellion gekenmerkt door rebel en dissidente klanken, die een droomwereld oproepen, kalm, soothed en kalmerend. Het is met « Close », dat Ela Minus, begeleid door  Helado Negro haar album sluit. Een laatste verontrustende en bijna kinderachtige titel die ons eraan herinnert dat we net zo opstandig als we maar kunnen zijn, elkaar toch nodig hebben.

De vraag van het Futurgrooves team

«Acts of Rebellion», een desoriënterend album waar het Futurgrooves team van hield. Frank, emotioneel, persoonlijk en inclusief, dit album is zeker symbolisch voor een unieke en universele periode. « Acts of rebellion » stelt een vraag in zijn kielzog: Is het echt een daad van opstand om zichzelf een rebel te noemen?

Het dragen van het masker in elektronische muziek

In een tijd waar de maskers een ondenkbaar artefact is geworden, wilde het Futurgrooves-team de kwestie van het dragen van het masker in elektronische muziek aanpakken…. Het masker staat aan de oorsprong van de cultuur van anonimiteit in dienst van muziek. Waarom dragen sommige elektronische muziek artiesten liever maskers, van het Underground Resistance Collective in Detroit tot Daft Punk?

70’s & 80’s : De geboorte van een cultuur

Laten we eventjes naar het verleden kijken, op een moment waar de exploitatie van het beeld van rocksupersterren als Queen of Kiss op zijn hoogtepunt is. De jaren zeventig en tachtig: Een tijd waarin de waanzin van het sterrensysteem grenst aan onfatsoenlijkheid, waar het uitbundige script koningin is. In de verte wordt er muziek met koude, schokkerige en repetitieve ritmes gehoord… het is elektronische muziek!

aDit nieuwe muzikale genre is een reactie op het misbruik van het stersystemen: Het is de geboorte van een nieuwe cultuur die muziek centraal stelt. In tegenstelling tot de «super-scripting» van de bands van Rock’n Roll zet de elektronische muziek de artiest op hetzelfde niveau als het publiek, de DJ’s en de dansvloer zijn één: Het is het begin van een nieuw tijdperk van muzikale performing, waarvan het masker binnenkort een symbool zal zijn. 

Eind van de 80’s: Het masker ten diensten van de muziek

In een tiental jaar tijd is de elektronische cultuur merkwaardig geëvolueerd en opgevallen, omdat deze zicht focust op muziek, niet op de kunstenaar. Het was het collectief en label Underground Resistance (UR), dat eind jaren tachtig werd opgericht. Zij zullen de cultuur van anonimiteit introduceren in elektronische muziek introduceren. De DJ’s van het collectief bieden incognito performances, gekleed in zwart, gezichten verborgen door kappen en sjaals. De leden van UR, afkomstig uit de getto’s van Detroit, geven de voorkeur aan muziek boven het ego van de kunstenaar: Ze performen gemaskeerd en weigeren te worden gefotografeerd. Met deze innovatieve en uitdagende ideeën belichaamt en bouwt UR een cultuur van anonimiteit die de komende jaren zal groeien.

90’s : Gemaskerd vooruitgaan... in totale illegaliteit!

Elektronische muziek belichaamt daarom waarden en idealen. De 90’s zijn het hoogtepunt van deze Underground cultuur die protestataire en “marginale” waarden met zich meedraagt. Het is met de geboorte van rave parties dat de cultuur van masker en anonimiteit zich verspreidt. Deze feesten vieren muziek en dansvloer… in alle illegaliteit. Het is daarom niet verwonderlijk dat veel DJ’s hun identiteit verbergen met hoodies of maskers. Ze aarzelden niet om verborgen te spelen, niemand wist wie of waar ze waren, alleen het soundsysteem was zichtbaar. Ondanks hun anonimiteit vormen DJ’s de kern van een groeiende cultuur.

90’s: Anonimiteit, de sleutel tot succes?

Parallel aan deze illegale context maken gemaskeerde artiesten hun verschijning op de grote scene en democratiseren deze praktijk voor het grote publiek.  Hoe kan je Daft Punk niet opnoemen: Franse duo pionier van het dragen van het masker tijdens hun liveoptredens. Het is na het succes van hun eerste album Homework (1997) dat Daft Punk het masker voor het eerst aantrok. De twee robotachtige en avant-garde personages behouden het mysterie en creëren een universum dat ze wereldwijd beroemd zal maken. Beoordeling: 20 jaar carrière, een internationaal succes, een iconisch en uniek universum dankzij hun robotachtige alter-ego.

Op hetzelfde moment was de masker niet de enige manier om muziek centraal te stellen. Het verhaal van Bob Sinclar is hier een goed voorbeeld van: Dezelfde alias voor een tal dj’s en producers. In 1998 bracht de humoristische alias «Bob Sinclar» vele anonieme dj’s samen rond hetzelfde project, waarbij de identiteit van elk van hen werd gewist ten profijt van de muziek

Anonimiteit en het dragen van het masker hebben muziekliefhebbers van alle genres verleid: Vanaf dat moment is het een scenografische en marketingasset.

Vandaag: waarom zijn DJ’s gemaskerd?

De verschijning van gemaskeerde dj’s is vreemd genoeg tegenstrijdig. Aan de ene kant gebruiken dj’s ze om Anti-establishment waarden te ondersteunen. Aan de andere kant maken dj’s er gebruik van als handelsmerk en beginnen zo een nieuwe trend. Maar er blijft een vraag: Streven deze artiesten, met tegenovergestelde waarde, hetzelfde doel na?

Er zijn vele redenen waarom dj’s maskers dragen. Drager van mysterie en verbeelding, het masker is voor sommigen een artistieke, esthetische of marketing keuze. Voor anderen vertegenwoordigt de gemaskeerde performer het natuurlijke erfgoed van de Underground cultuur uit de 90’s en staat het toe om anonimiteit te behouden. Soms dragen DJ’s een masker tijdens hun optredens om hun verlegenheid voor het publiek te bestrijden.

Ondanks al deze redenen, die uiteindelijk een keuze van elke artiest blijven, hebben al deze DJ’s minstens 2 belangrijke zaken in gemeen: Ze leggen beide de focus op muziek en rustig kunnen winkelen.

Stimuleert elektronische muziek de hersenen meer dan andere muzikale genres?

Wie houdt er niet van naar muziek te luisteren? Of het nu gaat om het openbaar vervoer, met de auto, thuis of op straat, alles is goed om van gedachten te veranderen. Voor veel mensen wordt muziek gezien als rustgevend en laat het zich toe om te ontsnappen.

Studies hebben al aangetoond dat muziek de hersenen ten goede komt. Het kan bijvoorbeeld een staat van stress verzachten. Muziek grijpt ook in op de afscheiding van dopamine, het plezierhormoon. Afhankelijk van de context kan muziek spelen voor neurofysiologische, cardiovasculaire en respiratoire effecten. De lijst van de voordelen van muziek op het menselijk wezen is vrij lang, maar wat we moeten onthouden is het vermogen om tijdens een muzikale activiteit resistenter te zijn tegen hersens- of psychologische aanvallen. Maar hoe zit het met elektronische muziek? Stimuleert het de hersenen meer dan in andere muzikale genres?

Elektronische muziek is zeer brede term. Techno, house, deep-House, psytrance, acid, het bevat een schat aan genres en subgenres, waardoor de plezieren kunnen variëren. Fans van deze muziek ervaren vaak het welzijn dat wordt geassocieerd met psychomotorische effecten. Maar, waarom is dat zo?

Simpel, omdat het vaak muziek zonder teksten is, daarom zullen we ons meer concentreren op de klanken die door de muziek zelf worden geproduceerd, zoals de bas bijvoorbeeld. Dit muziek heeft de particulariteit van vaak repetitief te zijn, wat een toestand van trance veroorzaakt. Deze geïnduceerde toestand zal dopamine vrijgeven en ons de nijging geven om te bewegen.

Wanneer de muziek een zachte en kalme connotatie heeft, zal de adrenaline die in ons aanwezig is afnemen om ruimte te maken voor ontspanning. Echter, als het geluid sterk is, intens zoals bijvoorbeeld Techno, zal ons adrenalineniveau omhoogschieten. Dit is de reden waarom we bij het beluisteren van deze muzikale stijl vaak wil dansen. Het lichaam wordt voorzien met energie via positieve prikkels die naar de hersenen worden overgebracht en dit leidt tot enthousiasme en een goed gevoel. Hoewel de wereld van de nacht vaak verbonden staat met elektronische muziek, is het niet alleen in een nachtclub of rave parties dat we onze energie goed kunnen omzetten. Sommigen luisteren naar elektronische muziek om beter te presteren op het werk. Een zware bass en wat verschillende sonoriteiten geven de toon, moedigen ons aan om vooruit te gaan en de productiviteit op het werk te verbeteren.

Er is dus een dubbel inzet op vlak van elektronische muziek. Het ontspant en stimuleert tegelijkertijd. Als deze combinatie mogelijk is. Komt dat omdat er een verband bestaat tussen repetitieve momenten, die kalm kunnen zijn, daarna vermengd met spanningen of dynamische momenten waar het geluid over het algemeen sterker en intenser zal worden (de zogenaamde ‘drop’ in het jargon). Het geluid verschijnt dus als een wiegelied, waardoor we naar een andere wereld gebracht worden die van alle angst bevrijd is. Deze staat van welzijn gaat terug naar de oorspronkelijke gemeenschappen, iedereen is dan in symbiose met de muziek. Een beetje als primitieve samenlevingen tijdens de voorouderlijke riten, deze repetitieve kant van de muziek brengt ons in een soort van trans.

Tenslotte is er de kwestie van de drugs. Het is niet ongewoon dat elektronische muziek geassocieerd wordt met drugs. Natuurlijk kan de consumptie hiervan de effecten accentueren, waardoor het gevoel van comfort in een extreme staat ontstaat. Het kan echter de tegenovergestelde rol spelen door de afscheiding van neuromediatoren (neuronen die chemisch signalen naar een ander neuronen versturen) te verstoren. In de praktijk betekent dit dat men kan worden geconfronteerd met psychose, paranoia of geheugenproblemen. Muziek is al een medicijn op zich, als uw aandacht op de muziek gericht staat is het best mogelijk dat uw geen drugs nodig hebt om in een goede staat te raken.

Er is uiteindelijk een sterk psychologisch karakter weerspiegeld in elektronische muziek. Net als meditatie, is elektronische muziek een manier om de hersenen te stimuleren via de positieve golven. Net als Tibetaanse geestelijke liederen speelt elektronische muziek een beschermende rol. Het bereiken van een staat van volledig bewustzijn is het doel in het zoeken naar spirituele bevrijding, die staat van absoluut welzijn.

Subscribe to the Futurgrooves Blog

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications and newsletters by email.

Voeg je bij 1.400 andere abonnees